6 Þubat… Unutmanýn Ýmkânsýz Olduðu Bir Tarih
Takvimler 6 Þubat’ý gösterdiðinde,
sadece bir gün deðil;
bir gecede kararan hayatlar,
yarým kalan cümleler,
enkaz altýnda kalan umutlar hatýrlanýr…
O gece sabah olmadý bazýlarý için.
Bir ev, bir sokak, bir þehir deðil;
bir gelecek yýkýldý.
Çocuk sesleri sustu,
annelerin yüreði yarým kaldý,
babalarýn çaresizliði zamana kazýndý.
Saatler geçtikçe umutla korku birbirine karýþtý.
Bir ses duyulsun diye tutulan nefesler,
bir el uzansýn diye edilen dualar…
Ve her kurtuluþta sevinçle karýþan gözyaþlarý,
her kayýpta içe çöken tarifsiz bir acý…
Biz 6 Þubat’ta
yalnýzca canlarýmýzý kaybetmedik.
Güven duygumuzu,
alýþtýðýmýz sessizliði,
“bir þey olmaz” dediðimiz her aný kaybettik.
Ama bir þeyi de gördük…
O karanlýðýn içinde
ýþýk olan insanlarý,
yorgunluða raðmen vazgeçmeyenleri,
hiç tanýmadýðý bir can için aðlayan kalpleri…
Bugün bir kez daha hatýrlýyoruz.
Sessizce, saygýyla, içimiz acýyarak…
Hayatýný kaybeden tüm canlarý rahmetle anýyor,
geride kalanlarýn acýsýný paylaþýyoruz.
6 Þubat bir tarih deðil artýk.
Bir hafýza,
bir sorumluluk,
bir söz…
Unutmadýk.
Unutmayacaðýz.
Unutturmayacaðýz.
🕯️